6. Werk jij tegenwoordig? Ik dacht dat je kunstenaar was 

Soms zeggen mensen iets dat je je hele leven bij blijft. Zo ook de opmerking “werk je tegenwoordig? Ik dacht dat je kunstenaar was”.  Ik kreeg die te horen, nadat ik al enige tijd was afgestudeerd. Ik kwam er achter, dat het kunstcircuit van een constructie was, waar ik geen deel van wilde uitmaken. Zonder de juiste relaties was het bijna onmogelijk om “aan de bak” te komen, laat staan als je de verkeerde relaties achter je hebt staan.

Ik koos ervoor om niet economisch van vriendjespolitiek afhankelijk te zijn. Met tijdelijke baantjes wilde ik economisch op de been blijven. Ik ging dus werken (alsof je in je atelier alleen maar zit te navelstaren.  

Nu weet ik ook al niet òf ik kunstenaar ben. Dat nemen mensen me ook nogal eens kwalijk. Lange tijd heb ik me bewust geen beeldend kunstenaar genoemd, omdat die naam te pas en te onpas wordt gebruikt. Als een klas scholieren tekeningen heeft gemaakt, wordt deze "kunst” geëxposeerd. Geestelijk gehandicapten worden een Art Crew. Mensen die een plaatje of foto naschilderen krijgen expositieruimte aangeboden.  

Ik wil hiermee niet zeggen dat kinderen, gehandicapten en naschilders geen knappe resultaten boeken.... geenszins, maar voor mij is het over het algemeen niet meer dan kunstig of kunstnijverheid. Ook wil ik niet zeggen, dat geestelijk gehandicapten geen beeldend kunstenaar kunnen zijn, integendeel, er moet wel “een draadje bij je los zitten” om dingen te maken waar niemand op zit te wachten.